مسعود مهرابی هم آسمانی شد
بدرود استاد …
دهه ی دوست داشتنی ۶۰ خیلی زود خاطراتش را دارد از ما می گیرد . روزگاری که با جمع کردن پول ها برای خرید گران ترین مجله سینمایی سپری شد وبلعیدن ماهنامه نه خواندنش ما را به سمتی کوچاند که روزنامه نگاری را پیشه کردیم .
این که نیمه های هر ماه منتظر یک مجله باشی ویک هفته ای هم تمامش را بخوانی برایش مطلب بنویسی وهر ماه انتظار چاپ مطلب ات را بکشی یک نوع عشق مقدسی بود که فقط هم نسلان من لذتش را چشیده اند .
الفبای نوشتن را از نویسندگان این مجله یاد گرفتیم وچون خودش بزرگ بود همه ی بزرگان هم گردش جمع شده بودند .
۳۸ سال هر ماه بدون وقفه نشریه ای را راهی گیشه کردن کار آسانی نیست واین مهم از استاد مسعود مهرابی بر می آمد
افسوس که زود از میان ما رفت
روحش شاد …