بزرگمهر – امروزه با ورود بی امان اطلاعات و شبکه های مجاز و غیر مجاز ماهواره ای هنور تلویزیون جایگاه خود را کاملاً از دست نداده و بیشتر خانواده های ایرانی کماکان در ابتدا مشتری پرپاقرص جعبه جادویی هستند . اما در این سال ها که شبکه های فارسی زبان همه گیرتر شدند دخیل عظیمی از مخاطبان را با سریال های گاهاً جذاب ترکی و کره ای پای تلویزیون نشاندند شبکه های سراسری به خصوص شبکه های استانی در خواب خرگوشی به سر بردند و هراز گاهی با تولید برنامه هایی نه چندان جذاب و در خور جامعه و به خصوص نسل جوان و شتاب زده جامعه سعی کردند اعلام وجود بکنند اما چیزی که واضح است عملاً در این سال ها شبکه های استانی مأمنی بوده برای وقت گذراندن بعضی از دوستان کارمندان این رسانه و در حوزه های کلان مدیریتی آنها هم اتفاق تازه ای رخ نداده است . این در حالی است که هدف سازمان صدا و سیما از ایجاد شبکه های استانی در ابتدا بسیار مهم و استراتژیک بوده است اما با سیاست های غلط مدیران ارشد این رسانه و احتیاط و وسواس بیش از حد این عزیزان بردار صدا وسیماهای مرکزاستان ها خودشان را محدود به یک برنامه زنده رود در فضای باز سازمان شان با یک آلاچیق و دکور دم دستی کرده اند و چندین سال است که با یک برنامه زنده رود مثلاً شوی تلویزیونی سعی در جذب مخاطب دارند ولی فقط موفق به جذب اسپانسر های کم پولی شده اند که از سر ناچاری تلویزیون را جایی برای مطرح شدن موقتی خود و مقبولیت در محل کسب خود می دانند و این همه وقت و هزینه و… به راحتی از دست می رود و جا پای شبکه های فارسی زبان که هر ماهه مثل قارچ رشد می کنند و قوی تر می شوند را محکم و محکم تر می کنند .

واقعاً چرخیدن دراین مدار بیهودگی تا کی باید ادامه داشته باشد ؟ واقعاً چرا اتفاقی نمی افتد که مسئولین این سازمان به فکر این باشند که وضعیت کشور ما بحرانی است چون جمعیت جوان آن خوراک مناسب فرهنگی می خواهد متاسفم برای اینکه بگویم که رسانه ملی ما هم حتی وقتی استانداردهای لازم در برنامه سازی را رعایت نمی کند چه انتظاری از شبکه های استانی می توان داشت ؟هنوز کارگردان های مان نمی دانند که تلویزیون رسانه ی دیداری است نه شنیداری و برنامه های شان با همان ریتم لاک پشتی تصویر برداری می شود و اصلاً براشان استاندارد تصویر در یک دقیقه براشان مهم نیست انگار این دوستان را ازسر اجبار برای این کار انتخاب شده اند و صرفاً کارهاشان جهت رفع مسئولیت است البته این عزیزانی را که عرض می کنم به قول مهران خان مدیری کلاً ۲ نفر بیشتر نیستند .

این در حالی است که دیگر در این سال ها چیزی به نام تهاجم فرهنگی به معنای عام آن شاهد نیستم و اکثر جامعه به شکل هژمونی فرهنگی با وجود فضاهای مجازی پیش می رود و دشمن بنیاد خانواده های ایرانی را هوشمندانه هدف گرفته است و کماکان رسانه ملی در خواب  خوش خرگوشی به سر می برد .