پرافتخارترین ووشو کار سنگین وزن ایران۱۰ سال است که خانه نشین می باشد

افشین شیخ حسنی – علی میرمیران را از دهه ی شصت و زمانیکه نوجوانی بیش نبودم شناختم و از همان ابتدا که شاگردی ایشان افتخارم شد شیفته رفتار ، گفتار ، منش پهلوانی این گیله مرد محبوب قرارگرفتم ازآن زمان مدت زیادی گذشته و هربار که افتخار آفرینی در رشته ی رزمی را باعث شد بیش از بیش به خودم بالیدم که چند سالی را درکنار یکی از بهترین های روزگار شاگردی کردم . اما حالا سال هاست که میرمیران با لطف بعضی از سیاسیون ورزشی خانه نشین شده و هنوز پس از ۱۳ سال هیچ ووشو کارسنگین وزنی  نتوانسته افتخاراتش را برای ایران تکرار کند  قهرمانی که : طلای مسابقات جهانی ایتالیا ۱۹۹۷ ، طلای مسابقات جهانی هنگ گنک ۱۹۹۹ ، طلای مسابقات آسیایی ویتنام ۲۰۰۰، برنز مسابقات جهانی ارمنستان ۲۰۰۱، برنز مسابقات جهانی چین ۲۰۰۲(ووشو) را در کارنامه ملی خود به عنوان بازیکن بدست آورد با او در یکی از همین حوالی آخر تابستان گفتگویی داشتم و از علل خانه نشینی تا انتقاد هایش به فدراسیون ووشو گپ زدیم که می خوانید :

-چه زمانی به ورزش رزمی علاقه مند شدید ؟

از سال ۱۳۶۳ ورزش  را با کاراته شروع کردم پیش مرحوم استاد دیلمی که ارشد کلاس ،هم استاد مهرداد غلامی (پیشکسوت کاراته ) بودند که تاکنون ایشان هم شاگردان زیادی در عرصه ملی تحویل جامعه دادند و درهمان هیاهیو فیلم های رزمی آن زمان به خصوص فیلم های بروس لی ما را کشاند به سمت ورزش کونگ فو و مدت زیادی را به این ورزش با تمرینات  بسیار سخت و طاقت فرسا پرداختیم و برای پیشرفت در این رشته رزمی راهی تهران شدم چون آنزمان این رشته مجوز نداشت و به صورت مخفیانه در زیر زمین ها آموزش داده می شد و آنجا زیر نظر استاد میر گلی حدود ۷ سال به ورزش کونگ فو به صورت خیلی جدی پرداختم و تا سال ۱۳۷۰ که کونگ فو و رزم آوران در قالب انجمن زیر نظر فدراسیون  کاراته رسمی شد و پس ازآن با ووشو و سان شو ادغام شدند و کلاً رفتند زیر مجموعه فدراسیون هنرهای رزمی

– چطور شد که روی آوردین به آموزش کونگ فو ؟

آن موقع فقط کاراته و تکواندو در سطح شهر آموزش داده می شد من هم زمان آموزش می دیدم درک کرده بودم آن زمان وقتی هم آموزش می دادم و نیاز آن زمان جوانان شهر را که خیلی طالب این رشته ورزشی بودند وقتی  روزهایی که تمرین تمام می شد می رفتم تهران برای آموزش و پس ازآن بر می گشتم و به بچه های کلاس انتقال می دادم دنبال روزنه ای بودم برای پیشرفت اما چون هدف مشخصی نداشتم  اما انگیزه مضاعفی در این راستا داشتم ممنوعیت کونگ فو خیلی مسئله ساز بود عملاً هیچ مسابقه ای برگزار نمی شد برای همین در اوایل سال ۱۳۷۰ به ژاپن مهاجرات کردم و رشته ی آی کی دو را در آنجا شروع به کار کردم این رشته برایم آنقدر جذاب و زیبا بود که باعث تقویت قوای درونی ام شد چون ژاپن مهد کاراته ی دنیاست و این رشته زادگاهش به نوعی در ژاپن و بیشتر دفاع شخصی و قفل مفاصل بوده که از خانواده ی جوجیتسو می باشد و از کسانیکه در این سبک به موفقیت های زیادی رسیدند استیون سیگال بازیگر هالیوودی سینماست.

پس از چندسالی که در ژاپن آموزش دیدم به ایران برگشتم و شور وهیجان زیادی در جوان ها برای ورزش های رزمی و مسابقات آن زمان دیدم و در انباری خانه پدری باشگاه کوچکی با امکانات محدود دایر کردم و شروع کردم به تمرین و تمرین و در همین بین با استادهای زیادی رابطه ی استاد و شاگردی برقرار کردم  و تقربیاً هر هفته به تهران برای آمورش سفر می کردم و این همه عشق بود که از ورزش در روح و جان من آمیخته شده بود چون زندگی من ورزشی بود و همین زمان با  به کاراته سبک کیوکشین قهرمان سوم ایران و در سبک سایوکان قهرمان جهان شدم و در سال ۱۳۷۶ در همین زمان با اینکه فول کنتاک کار می کردم اما ووشو برایم جاذبه های بیشتری پیدا کرد و کشیده شدم به سمت ووشو و دراولین سری مسابقات قهرمانی فول کنتاک در کشور من قهرمان کشور شدم و درهمان سال انتخابی تیم ملی بود که به عضویت تیم ملی در آمدم در سال ۱۳۷۶ به اردوی تیم ملی دعوت شدم و دراولین سال قهرمان جهان شدم در رشته آزاد (ساندا) و هنوز پس از ۱۳ سال هیچ سنگین وزنی مدال های که من برای کشورم آوردم را تکرار نکرده است .

-آیا مسابقاتی در رده سنی شما (پیشکسوتان ) وجود دارد ؟

بله در رده پیشکسوت ها مسابقاتی برگزار می شود ولی دیگر آن انگیزه و شورحال وجود ندارد برای همین گفتیم که به آموزش بپردازیم بهتر است .

-سرمربی گری تیم ملی ووشو چه زمانی به شما  پیشنهاد شد ؟

قبل از اینکه به جرگه ی مربیگری بپیوندم مسابقه ای را در رشته فول کنتاک سبک واکو در فرانسه شرکت کردم و در آنجا قهرمان جهان شدم و پس از آن در سال ۱۳۸۳ مربی بانوان و آقایان  تیم ملی شدم  تا سال ۱۳۸۷ و در رده های جوانان و بزرگسال فعالیت کردم .

-چطور از تیم ملی جدا شدید ؟

راستش بعضی چیزها را نمی شود زیاد بازکرد متاسفانه وقتی ورزش با سیاست قاطی می شود حریم ها شکسته می شود و آن پهلوانی و قهرمانی ها را از بین می برد اگر قرار است شایسته سالاری باشد و باند و باندبازی نباشد می شود درآن فضا کار کرد و درغیر اینصورت کارکردن دچار مشکل می شود و روحیه من در این فضای مسموم که گریبانگر ورزش کشور شده ناسازگار بوده و با افتخار کناره گیری کردم و الان حدود ۱۰ سال است که خانه نشینم و از نظر من اشکالی ندارد چون من در هیچ شرایطی با این وضعیت سرم را جلوی بعضی ها خم نمی کنم  و درهر شرایطی و با هرکس کار نمی کنم و خانه نشینی را ترجیح می دهم به کارکردن با کسانی که اعتقادی به آنها ندارم احساس غرورندارم هر چه بوده خودم تلاش کردم و سفارش از جایی نشدم درس خواندم و الان در به عنوان مدرس دانشگاه گیلان فعالیت می کنم  و خیلی خوشحالم از این بابت و اگر تغییری در مدیریت ورزش انجام بگیرد باز هم با افتخار هر کمکی که از دستم بربیاید را برای کشورم انجام میدهم .

مشکل شخص میرمیران با ریئس فدراسیون ووشو چیست ؟

ما در فدراسیون ووشو در زمان آقای کتیرایی خدمت می کردیم و جزو بهترین فدارسیون های آن دوران بودند متاسفانه با آمدن آقای علی نژاد شایسته سالاری در ووشو کنار گذاشته شد و ایشان تمام دوستان و آشنایان خود شان را وارد سیستم کردند ولی مشکل اصلی من با ایشان از زمانی که بنده سرمربی نفت بودم با اینکه تیم من در لیگ قهرمان شد جدای از اینکه از من تقدیر و تشکر نشد بلکه سال بعد اسمم را از خط زدند و وقتی از ایشان علت را جویا شدم گفتند که به شما تیم ندهیم من برای خودم و فدراسیون متاسف شدم چون ریئسی که با توصیه و سفارش کسی دیگر بخواهد کسی را حذف کند جای تأسف دارد و من هم با اینکه پس از آن به من پیشنهاد همکاری در فدراسیون شد اما من ترجیح دادم در آن فضا کار نکنم و نباشم .

چه برسر سبک توآ در کونگ فو آمد که فراموش شد  ؟

کونگ فو وقتی مشتش بسته بود خیلی اُبهت داشت اما حالا نه  کونگ فو روح دارد روح اش تکنیک هایش هستند وقتی شما تکنیک  کار می کنید یعنی در عالم دیگری سیر می کنید . شخصی به نام ابراهیم میرزایی آمد سبک توآ را ابداع کرد در صورتیکه کونگ فو بسیار گسترده است و مادامی که من سبک توآ را کار می کردم به علت اینکه در فضایی بسته آموزشی می دیدیم آن زمان هم ممنوع بود در محدودیت ماندیم وقتی آمدم بیرون دیدم رشته های دیگر رزمی فضای بیشتری برای کار دارند و اینقدرمحدود نیستند اما آمدند با توجه به تعصباتی که در این رشته داشتند بیشتر این سبک را مهجور کردند و الان هر کسی آمده و سبکی را به ثبت رسانده و دارد حکم فروشی میکند و…

آیا ریاست فدراسیون ووشو سابقه ورزشی دارد؟

من پایان نامه ام روی وب سایت های فدراسیون ها بود روی ۵۲ فدراسیون تحقیق میدانی کردم همه روسای فدراسیون ها سیاسی هستند شاید انگشت شمار از داخل شان بتوان پیدا کرد که ورزشی باشند چون باید با سیاسی ها در ارتباط باشند تا بتوانند بودجه بگیرند برای فدراسیون خودشان بتوانند اسپانسر جذب کنند تا کارشان را پیش ببرند و این بده بستان ها در همه فدراسیون ها وجود دارد و اینهایی که سمتی در فدراسیون ها دارند امتیازهای زیادی را می گیرند و بیشتر به فکر منافع شخصی خودشان هستند و برای اینکه جایگاه شان را ازدست ندهند هر کاری می کنند انگشت شمارند مثل رسول خادم که از جنس ورزش است .

-داستان انتقاد تان از ریئس فدراسیون ووشو و جریان شکایت ایشان از شما چه بود ؟

متاسفانه وقتی به مسئولی در کشور ما بگویید بالای چشم تان ابروست جواب شما را به بدترین شکل می دهد . من در تاریخ ورزش این کشور افتخارات زیادی آوردم نمی شود میرمیران را کتمان کنید من انتقاد فنی از تیم ووشو کردم در صورتیکه به من برچسب سیاسی زدند که در دوره آقای احمدی نژاد من از آقای علی آبادی اینقدر پول گرفتم و…. و دیگر در صورتیکه به نظر من همه اینها یک سوء تفاهم کوچک بود که بزرگش کردند روحیات من با آقای علی نژاد سازگاری ندارد و برای ایشان آرزوی موفقیت می کنیم .

-چشم اندازتان در مورد ورزش های رزمی در کشور چگونه است ؟

خواسته ی قلبی من اینست که ورزش های رزمی کشورم در جهان همیشه مدال بیاورد و قهرمان شود

-آیا شما را مجدداً در کسوت مربی گیری می بینیم ؟

من قهرمان های زیادی را تحویل جامعه ورزشی کشور دادم متاسفانه فضای آموزش برای تربیت قهرمان را از من بنا به هر دلیلی گرفتند مدیران ارشد کشوری واستانی این فضا را برایم ایجاد نمی کنند من اصلاً نمی خواهم به تیم ملی بروم می گویم یک فضای آرام را دراختیار من بگذارند بدون چشم داشت مالی ، من کار می کنم و برای چند وقت دیگر قهرمان تحویل شان میدهم که برای کشورمان افتخار بیاورند در من این پتانسیل وجود دارد  آیا خواسته ی من نا معقول و غیر منطقی است ؟

کلام آخر :

از شما ممنونم که این فرصت در اختیار بنده قراردادید آرزوی موفقیت دارم برای شما و مدیران ورزش کشورم و تقاضا دارم به فکر ورزش باشند تحقیق کردم در شهری قبلاً ۲۰ تا قهوه خانه و قلیون سرا بود حالا به حدود۱۰۰ تا  رسیده و این فاجعه است که جوان ما به علت نبود فضای ورزشی به این اماکن کشیده می شود آرزو دارم که در میادین بین المللی ورزش رزمی کشورمان همیشه پرچم اش بالا باشد ، خواسته ام از وزیر محترم ورزش اینست که شایسته سالاری را سر لوحه ی کار خود قرار بدهند و فضا را برای آدم هایی که امحتانشان را خوب پس داده اند آماده بکنند نگذارید جوان ها له شوند چون ما لیگ پویایی در ورزش رزمی داریم و همین طور جایگاه بسیار خوبی در جهان بدست آورده ایم با موفقیت هایی که کسب کردیم .

امیدوارم همه به حق واقعی خود برسند و شایسته سالاری سر لوحه کار مدیران ارشدمان در همه ی زمینه ها قراربگیرد .