مهیار عیاری از اصفهان ترویج روحیه ،پهلوانی ، وجوانمردی با دیالوگ های ماندگار ✍🏻افشین شیخ حسنی – پس از سال ها تلویزیون ناپرهیزی کرد و با انبوهی از بازیگران گمنام سریالی را روانه آنتن شبکه ۳ کرد که کمی تا قسمتی حال من و خیلی های دیگر را در این روزهای بد اقتصادی خوب کرد […]

مهیار عیاری از اصفهان
ترویج روحیه ،پهلوانی ، وجوانمردی با دیالوگ های ماندگار
✍🏻افشین شیخ حسنی –
پس از سال ها تلویزیون ناپرهیزی کرد و با انبوهی از بازیگران گمنام سریالی را روانه آنتن شبکه ۳ کرد که کمی تا قسمتی حال من و خیلی های دیگر را در این روزهای بد اقتصادی خوب کرد .
مهیار عیار داستان واقعی دزدی است که در دوران شاه عباس صفوی در یزد ‌واصفهان می زیسته وسال ها به شرارت وراهزنی از کاروان ها روزگار می گذرانده که سرانجام توسط داروغه (با بازی بی نقص سیامک صفری )دستگیر وبه زندان می افتد ودر زندان تحت تاثیر حکیمی قرار گرفته که وی مرید وشاگرد شیخ بهایی بوده است .
مهیار پس از آزادی که آنهم گره داستانی قصه خوبش است تصمیم می گیرد تا بتواند گذشته بد خود را جبران کند و راه رسم عیاری را پیشه کند و …
از نکات مثبت این سریال جلوه های ویژه وبازسازی اصفهان دوره صفوی با امکانات ویرچوال پروداکشن بود.
دیدن بناهای تاریخی اصفهان در دوره صفویه هر کم لطفی به این شهر زیبای خدا را سر لطف وذوق می آورد ، طراحی صحنه ، ولباس با دقت به جزئیات به بهترین شکل انجام گرفته و رد پای استاد امراله احمد جو کارگردان به نام سریال موفق روزی روزگاری کاملا مشهود است .
قاب های زیبا به همراه قصه ی با لایه های عاشقانه و پر کشش دقایق جذابی را برای مان مهیا کرد .
به جرات می توان ادعا کرد که کامران تفتی در نقش مهیار عیار یکی از بیاد ماندنی ترین نقش آفرینی هایش را ارائه کرده که سال های سال در سایه این نقش خواهد ماند ، دیالوگ های ماندگار محمد رضا محمدی نیکو که روحیه حماسی و امید به آینده را در بیننده ترویج می کند ومخاطب رابخاطر ارزشمند بودن روحیه پهلوانی و جوانمردی در فرهنگ ما به همزات پنداری وا می دارد .
به نظر نگارنده قصه پر کشش وجذاب این سریال می تواند فصل دومی راهم به همراه داشته باشد . تنها نقطه منفی سریال می توان به نامناسب بودن بازیگران خانوم سریال به نقش های شان اشاره کرد مخصوصا بازیگرانی که چندین عمل زیبایی روی صورت خود انجام داده بودند تقریبا بیشترین ضربه را اول به خود بعد به سریال وارد کردند البته در این میان باید به بازی خوب آشا محرابی اشاره کرد که خوب بود و رامین ناصر نصیر که بعد از مدت ها نقش به جانش نشسته و همین طور دیدن بازی بابک نوری در یک نقش فرعی خوب خالی از لطف نبود .
هر چه بود ناپرهیزی تلویزیون را به فال نیک می گیریم .

  • نویسنده : افشین شیخ حسنی
  • منبع خبر : bozorgmehrmag.ir