در خواب راه نمی رفتم پرواز می کردم

همسرم را در آسمان پیدا کردم

معرفی:

فاطمه افتخاری هستم ، متولد ۱۳۶۸ در اصفهان به دنیا آمدم و بزرگ شدم البته به دلیل شغل پدرم زیاد به تهران رفت آمد داشته ایم اما خودم را اصفهانی میدانم و بسیار از این بابت خوشحالم. فارغ التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه اصفهان و در حدود ۶ سال است که در قسمت فروش شرکت تولیدی قطعات خودرو مشغول به کار هستم و از  سال ۱۳۸۶آموزش پاراگلایدر را شروع کردم.

آیا در آن سال ها مراکز آموزش پاراگلایدر در اصفهان بود؟

در آن سال ها من به طور اتفاقی در اینترنت به مطلبی برخوردم با عنوان آموزش پرواز با پاراگلایدر برای بانوان و آقایان در استان اصفهان، تماس گرفتم و با برادرم به آن  باشگاه مراجعه کردم که در آن زمان  مربی از تهران می آمد ، من در آن زمان ۱۸ سال داشتم و برادرم ۱۴ ساله بود. ۲ سال دوره مقدماتی را گذراندیم بعد از آن یکی از اساتید که از خلبان های بسیار خوبی هستند قبول کردند و به اصفهان آمدند و از آن زمان رشد ناگهانی در من بوجود آمد و در واقع توسط استاد اثنی عشری کشف شدم و در عرض چند ماه تبدیل شدم به تنها خلبان دختری که کارهایی میکرد که هیچ یک از خانومهای دیگر انجام نمیدادن و حتی آقایان  هم خیلی کم قادر به انجامشان بودند و این به خاطر اعتماد استادم بود و بر خلاف بقیه که فکر میکردند یک زن نیمیتواند بسیاری از کارها را انجام دهد

-در اصفهان کجا را برای پرواز انتخاب میکردید؟

در ابتدا در سایت آموزشی که هم اکنون نیز فعال است در مجاورت پالایشگاه شاهین شهر، تپه هایی رو به روی شهر شاهین شهر ولی بعدها و برای پریدن از ارتفاعات بلند تر به گردنه رخ که هم اکنون تبدبل شده است به بزرگترین و اولین سایت پرواز مسافت کشور و همه خلبانها برای رکوردهای مسافتی به این منطقه می آیند .

-آیا پاراگلایدر وسیله ایست دارای موتور محرک؟

خیر، پاراگلایدر در واقع یک چتر سرنده است، گلایدر لغت انگلیسی به معنای سرش است یعنی به ازای هر ۱۰۰ متری که جلو میرود ۸ متر کاهش ارتفاع دارد، اگر قرار باشد موتور وصل شود به صندلی خلبان وصل میشود که در آن صورت نیاری نیست پرش از ارتفاع باشد میشود پرواز را از روی زمین تا جایی که موتور سوخت دارد ادامه دادکه به آن وسیله پاراموتور میگویند که هر دو وسیله با چتر حرکت میکند و هرکس بخواهد با پاراموتور پرواز کند بایستی اول پاراگلایدر را آموزش ببیند.

-در حال حاضرآخرین رکوردتان در پاراگلایدر چقدر است؟

۱۳۰ کیلومتر  تا پارسال و امسال ۱۵۶ شدو توانستم رکوردم را افزایش دهم ، از گردنه رخ که در جاده شهرکرد است تا گلپایگان یک پرواز ۶ ساعته داشتم و در واقع وسیله پروازی ما کاملا یک هواپیماست که به آن هواپیمای فوق سبک میگویند و جالب اینجاست که بدون هیچ سوختی پرواز میکند من با انرژی خورشید سفر میکنم و این برای من بسیار خاص و ویژه است که از طبیعت استفاده میکنم برای سفر کردن. من میتوانم با نیروی باد و نیروی گرما ۶۰۰۰ هزار متر بالا بروم و میتوانم صدها کیلومتر پرواز کنم که این ویزگی پاراگلایدر را نسبت به پاراموتور بسیار ویژه خواهد  کرد.

-خودتان را انسان شجاعی میدانید؟

خودم را انسان خیلی خیلی شجاعی میدانستم وقتی پرواز را شروع کردم تا یکی ، دو سال اول ولی در حال حاظر که ۱۰ سال است پرواز میکنم و هرچه بیشتر تجربه کردم بیشتر ترسیدم و متوجه شدم که آن شجاعت قبل ناشی از عدم علم و آگاهی  و شناخت بوده است.

-این شجاعت یا عدم آن به سن مربوط نمیشود؟

بله پاراگلایدر هم مثل سایر رشته های اینچنینی در سنین پایین تر آغاز میشود در سنینی که انسان عقل کمتر و جرات بیشتری داردولی این شجاع بودن نشان دهنده ناپختگی است. من دوستانی را از دست دادم و دوستانی قطع نخاع شدند و خودم بسیار سانحه دیدم و درک کردم که بسیار خطرها را از سر گذرانده ام و الان آگاه تر پرواز میکنم.

-چه زمانی فکر کردید بین این همه رشته ورزشی به این رشته علاقه مندید ؟

فکر میکنم این علاقه از سن خیلی خیلی کم در وجود من بود و رویای پرواز داشتم ، از وقتی که به یاد دارم در خواب راه نمیرفتم در خواب پرواز میکردم یعنی خواب های من یک قصه داشت و توانایی طبیعی من در عالم رویا پرواز کردن بود ، هرچند از وقتی پاراگلایدر را شروع کردم دیگر خوابهای اینچنینی ندیدم. و در کل خیلی به پرواز فکر میکردم، هرچند از سنین پایین ورزش میکردم به طور مثال در ۵سالگی به شکل کامل شنا میکردم و به شنا هم علاقه مند بودم، و ورزشهایی مثل اسکیت، دوچرخه سواری، موتور سواری، سوارکاری اما در همه اینها سرعت، پرواز و حس معلق بودن برایم جالب بود ووقتی که شروع به پرواز کردم همه رشته های دیگر را کنار گذاشتم.

-هزینه هایی که برای خرید پاراگلایدر صرف میشود چقدر است و ساخت چه کشورهایی است؟

در حدود ۱۵ میلیون تومان و کشورهای زیادی پاراگلایدر تولید میکنند مثل اتریش ، فرانسه، ایتالیا، چین که البته فن آوری دوخت آن چندان پیچیده نیست اما دیزاینرهای پاراگلایدر تعداد محدودی هستند و خودشان هم خلبان های پاراگلایدر هستند و در واقع دیزاین این وسیله اهمیت دارد نه قسمت دوخت آن.

این که در مسابقات جهانی می روم طلا می گیرم یعنی اینکه من یک سرمایه ام

-در ایران فدراسیون رسمی پاراگلایدر وجود دارد؟

متاسفانه پاراگلایدر در ایران سالها هیج فدراسیونی نداشت و جزیی از فدراسیون کوهنوردی بود ولی در حال حاظراز آن جدا شده و یک فدراسیونی داریم به نام فدراسیون انجمن های ورزشی مثل دارت ، طناب کشی و … که پاراگلایدر هم جزیی از آن هاست در صورتی که خیلی فاصله هست میان این ورزش ها و پاراگلایدر که فکر میکنم فدراسیون کوهنوردی با پاراگلایدر شباهت بیشتری داشت به جز آن هم یک کمیته ورزش های هوایی داریم که زیر نظر انجمن ورزش های هوایی کل کشور است که این انجمن در تهران است که هر استانی یک مسئول کمیته و یک نایب رئیس دارد که من نایب رئیس و مسئول بانوان استان اصفهان هستم، اما اینها همه تعدادی اسم و سمت است و آن انجمن مهمترین وظیفه ایی که انجام میدهد آن است که کارت صادر میکند برای افرادی که آموزش دیده اند . البته یکسری دوره های مربی گری هم گذاشتند اما حمایت هایی که باید انجام نمیشود ، همه مسابقاتی که من شرکت کرده ام به شکل شخصی بوده و هیچ گاه از لحاظ مالی حمایت نشده ام هیچ تیم ملی برای پاراگلایدر وجود ندارد و من که یکی از ۱۰ نفر اول کشور هستم نمیدانم تا چه زمانی میتوانم پرواز کنم و تا چه زمانی خودم میتوانم حامی مالی خودم باشم.

-نقش وزارت ورزش در این زمینه چیست ؟

اصلا فکر نمیکنم که وزارت ورزش در جریان امور مربوط به پاراگلایدر باشد، ورزش ما رسمی دیده نمیشود و شناخته شده نیست حتی برای وزارت ورزش. من به عنوان خلبانی که نهایتا ۵ سال دیگر میتوانم پرواز کنم یک سرمایه محسوب میشوم که ۱۰ سال عمر ، انرژی و پولم صرف شده تا به اینجا رسیدم که در مسابقات جام جهانی ترکیه  میروم و نفر اول میشوم و طلا میگیرم این یعنی اینکه من یک سرمایه ام .

-رقبای شما بیشتر از کدام کشورها هستند؟

در ترکیه این مسابقات با سطح بالایی برگذار می شود و بیشتر رقبا از ترکیه هستند به دلیل اقلیم خیلی خوبی که دارد و هم پایین بودن هزینه ها و در این چند سال رشد بالایی داشته اند.

با همه محدودیت هایی که فرمودید آیا تا کنون به اینکه در کشور دیگری به این رشته بپردازید فکر کرده اید؟-

خیلی از افراد موفق این رشته به شکل جدی به این موضوع فکر میکنند و به آنها  پیشنهاداتی شده است در این خصوص ، برای من داستان این رقابت تا کنون اینقدر جدی نبوده ،هنوز پرواز برای من آن قسمت هیجان و تفریح زندگی من است ولی شاید اگر پیشنهاد خوبی به من بشود به آن فکر کنم هرچند من عاشق شهر، خانه و خانواده ام هستم .

-کمی از زندگی شخصی و خصوصیتان بگوییدو اینکه نگاهتان به زندگی چگونه است؟

مهمترین مساله ایی که چندین سال گذشته ذهن من را درگیر کرده اینه که من به عنوان یک زن توانمندم، قوی ام و دوست دارم که این را به بقیه خانومها نشان دهم . دوست دارم کمی تابو شکنی کنم و این فکر را که دختران نمیتوانند از آن ها بگیرم.

اما درباره زندگی شخصی باید بگم که همسرم را در آسمان پیدا کردم رفته بودم مسابقه که اونجا ایشان را دیدم و ازدواج کردیم ایشان هم خلبان پاراگلایدر و هم هواپیما هستند. و بسیار مهربان و رمانتیک و بسیاردوست داشتنی  است. اصلا قصد ازدواج نداشتم در آن زمان اما در حال حاضر فکر میکنم بهترین کاری که در زندگی انجام دادم ازدواج با ایشان بوده است.

خانم باید خود را باور کند و دست کم نگیرد

-دسترسی جوانها به این رشته چگونه است؟

هر کسی که بخواهد آموزش پاراگلایدر ببینند کافیست با کمیته ورزشهای هوایی استان خودشان تماس بگیرند یا اینکه در اینترنت جستجو کنند و در شهر خودشان باشگاه پاراگلایدر را پیدا کنند.

-از چه سنی و تا چه سنی میشود به این ورزش ادامه داد؟

از ۱۴ تا ۱۵ سال با وزن حدود ۴۰ کیلو گرم و تا سن ۶۰ تا ۷۰ سال هم بوده اند افرادی در این رشته و بسیار هم خوب بوده اند در پرواز.

آیا احساس خوشبختی میکنید؟-

بله خداراشکر خیلی احساس خوشبختی میکنم.

-توصیه تان به جوان تر ها و مخاطبان نشریه ما و مخصوصا دختران هم سن و سالتان چیست؟

توصیه می کنم که دنبال رویاها و آرزوهاتون بروید، کافی است که ما چیزی را بخواهیم . درست است که زندگی واقعی است و قصه نیست اما بسیار اتفاقات خاص و ویژه است که میتوانیم تجربه کنیم اگر بخواهیم وبرای خواسته مان تلاش کنیم . همه واقعیت های زندگی میتواند شیرین و عجیب و مهیج باشدو من دوست دارم که خانومها قوی بشوند و خودشان را باور کنندو خودشان را دست کم نگیرند.