شهرزاد فلاح
دکه های روزنامه فروشی حافظه شهری که به لطف تکنو لوژی از بین رفت
امروز بعدازمدتها ازجلوی کیوسک روزنامه فروشی عبورمیکردم که لحظه ای متوقف شدم  روزنامه ای که توجهم راجلب کند نبود دیگرخبری ازتیترهای داغ جراید نبود،  نه خبری ازکیهان بچه ها بودونه زن روز و نه دنیای ورزش …تاچشم کارمیکرد مجله باطله جدول و سیگار وبیسکویت و آب معدنی بود . گویاخبرهای داغ هم دیگر روبه سردی زمانه رفته است،گویاهمه چیز منجمدشده بودچرا؟؟ این روزها که خبرها داغ تر از روزهایی بودکه پسرکان روزنامه فروش تیتر روزنامه های  صبح وعصر رافریاد میزدند،،،خبرهای داغ کیهان اطلاعات،،!!!، راستی چی شد که به یکباره همه چیزعوض شد ؟دکه های روزنامه فروشی محل پیوندادمها بودمحل پخش اگاهی وفرهنگ بین مردم محل تعامل مردم باهمدیگر ای کاش هنوزم تیتر روزنامه ها درخیابان های پرترددجارزده میشد ومارامشتاق به خرید روزنامه میکرد.
اصلا چه بود این  کاغذ که هرصبح صف میکشیدیم به جلوی کیوسکها وبیقرار خواتدن مطالبش بودیم!!؟ ازصفحه خبرتا نیازمتدی ها وتسلیت وتبریکش هیچ کدام راجا نمی انداختیم انگار به اندازه پولی که داده بودیم باید استفاده میکردیم..حتی بوی سرب تازه چاپخانه هم برایمان شیرین بود، اما حالا چه؟
دیگر دور سبزی هایمان هم روزنامه باطله پیچیده نمیشود.
چرابه یکباره روزنامه از زندگی هایمان حذف شد؟

این روزهایادگرفتیم با لمس صفحه های تلفن همراهمان  فقط چیزهایی که بنظرمهم میاید را مرورکنیم .کیوسک های روزنامه فروشی حافظه یک شهر بود که آن هم به لطف تکنولوژی ازبین رفت ، دیگر برای نتیجه کنکور وآزمون های استخدامی جلوی هیچ دکه روزنامه فروشی صف نبست.!  این روزها روزنامه فروش فقط سیگار میفروشد کاراوهم دیگر ازفرهنگ وپیوند وتعامل گذشته،  چه برسرمان آورد این تکنولوژی؟
پایان