چرا باید در هر زمینی بازی کنیم ؟
✍🏻دکتر فرید صلواتی
با اهانت و بی‌احترامی آشکاری که در بدو ورود تیم ملی ایران به خاک آمریکا صورت گرفته، این پرسشِ تلخ بر شانه‌های غرور ملی ما سنگینی می‌کند: آیا واقعاً جایز است به هر قیمتی و در هر زمینی بازی کنیم؟
در تمام این سال‌ها، شاهد نوعی انفعال در تصمیم‌گیری‌های مسئولان بوده‌ایم؛ مدیریتی که نتوانسته است میان ماندن و ماندن با عزت، دومی را برگزیند.
وقتی حتی به مسئولان فوتبال ما ویزا نمی‌دهند و ما باز هم تمامِ توهین‌ها را به جان می‌خریم تا فقط حاضر باشیم، یعنی آدرس را اشتباه رفته‌ایم.
خوب است مسئولان کمی از مرامِ بچه‌محل‌های قدیم یاد بگیرند. یادم هست یک بار یکی از بچه‌ های محل ما، به دختری در دو محل آن‌ورتر متلک انداخت؛ از همان لحظه دیگر آن محل با ما بازی نکردند! آن‌ها حرمتِ محل‌شان را به یک توپ فوتبال نفروختند.
چطور می‌شود توهین شنید و باز هم برای سوت شروع مسابقه لحظه‌شماری کرد؟
هنوز هم دیر نشده؛ بازی نکنید! کمی از آن بانویی یاد بگیرید که وقتی می‌بینند حرمتش زیر پا گذاشته شده و زندگی‌ اش نکبت‌بار گشته، شجاعانه از همه‌چیز، حتی از مهریه‌ اش می‌گذرد تا فقط آن زندگیِ تحقیرآمیز را رها کند و برود. او می‌داند که آزادی و حفظِ کرامت، گران‌بهاتر از هر امتیازی است.
باور کنید اگر امروز مردانه کنار برویم، این ایستادگی بر سرِ شرف و غیرت، از صدبار قهرمانی در جام جهانی هم ارزشمندتر است و سال‌ها زبانزد جهانیان خواهد بود. تاریخ، برندگانِ بازی‌ها را شاید فراموش کند، اما کسانی که پایِ عزت‌شان ایستادند را هرگز! به تعبیر #داش_فرید، گاهی برای بزرگ‌منشی نباید بازی کرد، باید محکم زد زیر میز!
امان از وقتی که قدرتِ تصمیم‌گیری را از دست می‌دهیم؛ چرا که وقتی قدرتِ انتخاب را از دست بدهیم، دیگران برای جایگاه و اعتبارِ ما تصمیم خواهند گرفت.