روزگاری داشتن یک کارت نصفه و نیمه نشریه ای که همه کاری در آن می کردیم چنان اعتباری داشت که پشت در بسته هیچ سازمانی واداره ای نمی ماندی ‌ومدیران بسیاری از خبرنگاران حساب می بردند
اگر مثل الان حقوق آنچنانی نداشتی اما با همان درآمد حق التحریر ی که لابه لایش چند تا رپرتاژ می گرفتی روزگارت می گذشت وپای عشق ات با هر مشکلاتی می ساختی وخوشحال از این بودی که اگر پول نیست اما جایگاه اجتماعی شغل آت دلگرمی دلخوشی کوچکی برایت ایجاد کرده بود
اما این سال ها ی سرد وخاکستری که کمتر رمقی برای خیلی از هم نسلان و همکاران من در این برهوت معرفت و مردانگی مانده خبرنگاران این قشر زحمتکش ومحروم به غیر از مشکلات مالی وعدم امنیت شغلی وحمایتی نیز رنج می برند وگویی هیچ نهاد وارگانی حاضر نیست از این جامعه شریف حمایت کند نمونه اش را هم در کشور وهم در استان اصفهان به وفور دیده ایم نمونه اش برخورد زشت وزیر اسبق دولت قبلی با همکار خبرنگار و در استان هم خبرنگار کاشانی که از جلسه بیرونش کردند وده ها نمونه دیگر که رسانه ای نشدندو هر از چند گاهی هر کسی بنا به صندلی ومسئولیتی که دارد دوست دارد به قول سلربیتی محبوب مان خانوم «لیلا حاتمی»خبرنگاران را ادب کند .
این که چه کسی باید از یک خبرنگار که کارش را می خواهد انجام دهد حمایت کند سوال بنده نیست بلکه عرض ام این است که چرا باید به چنین جایگاهی برسیم که هرکس وناکس به خود اجازه چنین رفتارهای توهین آمیز ی را بدهد !
نقش دستگاه نظارتی چون اداره فرهنگ و ارشاد ویا تشکل های نظیر خانه مطبوعات و انجمن صنفی در این میان چیست؟
القصه؛ هفته ی گذشته برای بازدید از نمایشگاه بین الملی اصفهان ( لوازم خانگی) برای اولین بار راهی محل جدید نمایشگاه شدم وانصافا از این همه زیبایی در ساخت و معماری ونظم لذت بردم بر طبق روال گذشته خواستم وارد سالن بشوم که تقاضای بلیط از من کردند خودم را معرفی وکارت خبرنگاری ام را نشان آن بزرگوار دادم و گفتند هماهنگی صورت نگرفته و باید بلیط تهیه کنید بالاخره بلیط تهیه کردم و تقاضای شماره تلفن برای ثبت بلیط را کردند، علت را پرسیدم گفتندحتما باید شماره بدهید وگرنه حق ندارید بروید داخل …
پس از چند روز با روابط عمومی نمایشگاه سعید ابوالقاسمی که افتخار دوستی با ایشان را سالهاست مفتخرم در میان گذاشتم که ایشان هم تایید کردند که برای بازدید خبرنگاران از نمایشگاه هیچ هماهنگی صورت نگرفته است.
سوال این جاست اگر در سازمان یا اداره ای ریاست آن تغییر کند توافقات وتفاهم نامه های قبلی کان لم یکن می شود ؟
یا چه کسی باید پیگیر چنین موضوعاتی باشد ؟ شأن و منزلت و جایگاه خبرنگار چه می شود؟
یا پوشش رویدادهایی نظیر برپایی نمایشگاه های به اصطلاح بین الملی در اصفهان چیز مهمی نیست؟
آیا خبرنگار باید دنبال توافق با ریاست نمایشگاه برای تهیه خبر باشد؟
نقش خانه مطبوعات استان اصفهان
انجمن صنفی روزنامه نگاران
اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در این میان چیست؟
اگر استاد گرانقدر بر ما خرده نگیرند که از خانه مطبوعات به اندازه دفتر ریاست جمهوری انتظار داریم جسارتا بزرگواری اگر حوصله کرد مطلب بنده را مطالعه کرد بفرماید که
« کجای این شب تیره بیاویزم
قبای ژنده خود را»
افشین شیخ حسنی _
( البته گلاب به روی تان _ خبرنگار)