سینمایی بی هویت وفیلم هایی بی بو وخاصیت وبی خاطره… یادداشت ✍🏻افشین شیخ حسنی – بنا به رسم هر ساله می خواستم به مناسبت روز خبرنگار یادداشتی بنویسم که دست ودلم به نوشتن نمی رفت یعنی نوشتن از غصه های بی پایان هرساله ‌آه وفغان کردن دیگر جایی در زندگی امروزه نگارنده ندارد و زندگی […]

سینمایی بی هویت وفیلم هایی بی بو وخاصیت وبی خاطره…
یادداشت
✍🏻افشین شیخ حسنی –
بنا به رسم هر ساله می خواستم به مناسبت روز خبرنگار یادداشتی بنویسم که دست ودلم به نوشتن نمی رفت یعنی نوشتن از غصه های بی پایان هرساله ‌آه وفغان کردن دیگر جایی در زندگی امروزه نگارنده ندارد و زندگی حرفه ای وروزنامه نگاری من به سمتی رفته که کمتر در هوا و فضای روزگاران قبل سپری می شود .
اما سینما این جادوی زیبای پرده نقره ای با همه ی جذابیت هایش با همه ی خاطره های طلایی وابی رنگش این سال ها تبدیل به
آش شلم شوربایی شده که هیچ گونه نمی توان به سمتش رفت .
سینمای دوران کودکی ونوجوانی و جوانی حالا با هیچ فیلمی تو را جذب نمی کند
اصلا من سالهاست دیگر به لطف شبکه های ماهواره ای سینما نمی روم وفیلم های روز را از همین شبکه های ماهواره ای دنبال می کنم .
سینمایی که هر سال به تعداد انگشتان دست حداقل می شد فیلم های نجیب وقابل قبول ودر برخی از سال ها فیلم های فاخر را با روح وجانت تماشا کرد ولذت برد وبه خاطر سپرد.
سینمایی که دیگر سالهاست هیچ نشانی از آن دیگر نمی بینیم
با هنرپیشه هایی که با رانتی که دارند در هر پروژه ای تکرار می شوند حتی با یک گریم به بهانه پر فروش بودن و گیشه دار بودن
سینمایی که لودگی و استفاده از شوخی های سخیف و حال بهم زن به اسم کمدی هر ساله تنزل فرهنگی ما را بیان می کند
سینمای امروز بدون مهرجویی ، بیضایی، تقوایی، حاتمی ، هیچ نشانی از سینمای ملی و فاخر دهه های ۶۰ و ۷۰ در آن نمی بینیم
فیلم هایی که ما را برای چندمین بار راهی سینما می کرد ، فیلم هایی با دیالوگ هایی به یاد ماندنی مثل آثار استاد زنده یاد علی حاتمی . این رخوت و بی عشقی در سینمای امروز نشأت گرفته از جامعه ی افسرده ، مغموم و پریشان وبی هدف حاکم بر کشور ماست که در فیلم ها نمود پیدا کرده و سناریست های ما فیلمنامه هایی را به نگارش در می آورند که با جامعه کنونی ما فرسنگ ها فاصله فرهنگی دارد.
القصه ؛ سینمای ما سینمای گرانیست واین گرانی در دل جامعه سینما روی ما نفوذ کرده و به نظر نگارنده مهندسین فرهنگی کشور هیچ فکری برای این مهم نکرده اند و سینما به نظر من از سبد خانواده ایرانی چند سالی است که حذف شده است مثل سالن های سینمایی که تعطیل شدند و دیگر به جایشان سالنی ساخته نشد ونسل جدید
بخاطر جذاب نبودن سوژه ها و فیلم ها به تماشا ی آن ترغیب نمی شوند ودیر یا زود حلوای ختم این سینما را با این هزینه های سر سام اور تولید خواهیم خورد.