✍🏻دکتر فرید صلواتی
به تعبیر #داش_فرید ، ملتی که قدر گوهرهای ناب خود را نداند، محکوم است که روزی به خرمهره دل خوش کند.
ما سالهاست که سرمایههای بیتکرار این خاک را در تنورِ تنگنظری سوزاندهایم؛ یکی را به کوچ اجباری واداشتیم، دیگری را در کنج انزوا به سکوت کشاندیم و آن یکی را با دلی شکسته به آغوش خاک سپردیم. اما حقیقت را نمیتوان تبعید کرد؛ صدا و مرامِ این بزرگان در تاروپود حافظه جمعی ما تنیده شده است.
از هایده، شجریان و گلپا تا مرضیه، معین و فرهاد؛ هنرمندانی که حنجرهشان وقفِ عشق، ایران و ارادتِ خالصانه به اهلبیت(ع) بود. مگر میتوان شکوهِ ماه رمضان را بدون طنینِ ملکوتی «ربنای» شجریان تصور کرد؟
درد اینجاست: در سرزمینی که قلههای رفیعِ فرهنگ را دارد، حالا برای نمایشِ عرق ملی و ایران دوستی ، به دامانِ چهرههای فیک و پروژهای چنگ میزنند. اصالت را خانهنشین کردیم و حالا میخواهیم با وصلهپینههای مصنوعی، خلأ هویتمان را با خواننده ایی درچه هزارمی چون قیصر پر کنیم!
اشتباه نشود؛ نام #قیصر برای ما یادآورِ هیبتِ سینماییِ آن مردِ پاشنه طلا #بهروز_وثوقی و نجابتِ شعرهای نابِ زنده یاد #قیصر_امینپور است؛ نه این بدلهای بدقوارهای که فرسنگها با هنر فاصله دارند.
اصل همیشه ماندگار است و بدل ، هر چقدر هم رنگ و لعاب بخورد، نزد مردم سکهای بیاعتبار است. وقتی سیاست جای صداقت را بگیرد و اخلاص قربانیِ مصلحتسازی شود، فرجامی جز این بیاعتباری و رسوایی نخواهد داشت.
گوهرهای ناب
