در تاریخ چند هزار ساله ی کشورمان همیشه اسطوره ها نقش بسزایی در احساس غرور و شعف ملی داشته اند وهمواره چون دولت ها درهر برهه ی زمانی با مردم همگام نبودند این اسطوره ها و افتخار آفرنیان ملی مغصوب دولت های حاکم زمان خویش قرار می گرفتند که در این میان می توان به آقا غلامرضا تختی اشاره کرد که فرجام اش به خودکشی این ابرقهرمان ملی ختم شد.
سید علی میرمیران متولد شهرستان رودسر استان گیلان قهرمان و برنده دو مدال طلای جهان در رشته ووشو قهرمان آسیا و آورنده ده ها مدال و افتخار هم به عنوان ورزشکار هم به عنوان سرمربی تیم ملی ووشو جمهوری اسلامی اکنون بیش از ده سال است که خانه نشین است تنها بخاطر مصاحبه ای انتقادی که سال ها پیش با یکی از رسانه ها درمورد مهدی علینژاد رئیس وقت فدراسیون ووشو بود انجام داده حتی از کم ترین فعالیت ورزشی در عرصه آموزش هم محروم است واین نشانگر این مهم است که مسئولین بلند بالای کشوری تحمل کوچک ترین انتقاد را ندارند .
استاد علی میرمیران که در سالهای حضورش در تیم ملی چه به عنوان ورزشکار وچه به عنوان مربی افتخارات فراوانی را برای کشور عزیزمان بدست آورده قربانی قدرت طلبی بعضی از همین برادران در رأس قدرت قرارگرفته و همچنان مورد کم لطفی وبی مهری معاون وزیر ورزش بوده تا جایی که از وی به جرم افتراء نشر اکاذیب به قصد اضرار به غیر در شعبه دوم دادگاه کیفری تهران محکوم به ۵۰ ضربه شلاق شده است. متاسفانه مهدی علینژاد خواستار مجازات و اجرای حکم شلاق برای قهرمان سنگین وزن ووشوی جهان شده است .
این در حالی است که در هفته ی گذشته رسانه ای فارسی زبان خارجی حسابی از این موضوع و آب گل آلود ماهی گرفتند ودولت حسن روحانی را بانی همه ی این کار ها دانستند و تیتر های اینچنینی مثل « روحانی سال آینده خواهد رفت اما رد تا زیانه دولتش بر کمر ورزش کشور ، سالیان متمادی بجا خواهد ماند»حال نکته این است که چرا چنین اتفاقی باید برای یک ورزشکار در سطح بالای ملی بیافتد آیا نمی شد مشکل میرمیران و علینژاد را با ریش سفیدی و کدخدا منشی حل کرد ؟
نقش وزیر ورزش در این میان چه بوده و اصلاً چرا باید در زمانی که همه به گفتگو و تعامل با یکدیگر می اندیشند و توصیه همگی بزرگان هم چنین است شمشیر را از رو برای کسانی که محبوبیت بیشماری در بین احاد مردم دارند ببندیم و خودمان را روبروی مردم قرار دهیم آیا خواسته میرمیران که اجازه مربی گری و آموزش نسل جدید و علاقه مند و رساندنش به رده های ممتاز ملی و افتخار آفرینی برای کشور عزیزمان بوده خواسته نامعقولی است ؟
جناب آقای علینژاد بزرگوار به قول مولا علی (ع) «مقام اگر ماندنی بود به تو نمی رسید»
این میزها به هیچ کس وفا نکرده وپر واضح است که همه ی ما روزی آمده ایم و روزی خواهیم رفت پس بهتر است در این برهه حساس کشور آب در آسیاب کسانی که صلاح مملکت ما را نمی خواهند نریزیم ووتخم نفاق وتفرقه را در دل ها نکاریم چون میرمیران وامثالهم بر گردن من وشما حقی دارند ومن وشما تا سال ها به این قهرمانان بدهکاریم چون هیچ کاری برای انها انجام نداده ایم وهر چه بوده از سر وظیفه بوده ولا غیر …