ترسوها به بهشت نمی روند
✍🏻یادداشت-
افشین شیخ حسنی – باز هم تیم ملی دل بست به اما و اگر و شاید … تیمی که با ناکار آمد ترین بازیکن ها بدون کمترین بازی تدارکاتی با مسن ترین بازیکنان راهی ایالات متحده شد و نتیجه همانی شد که بیشتر کارشناسان فوتبال پیش بینی کرده بودند .
قطعا بعد از این همه سال هر فردی می داند که فوتبال در تمام دنیا بیشتر از یک سرگرمی ساده است وامروزه تبدیل به علم ودانش فوتبالی شده و برای بدست آوردنش باید سال ها زحمت وتلاش کرد و با انشالله و ماشالله و لطف اقا امام زمان نمی توان تیم ملی را هدایت کرد .
داستان دعوت بازیکن به تیم ملی هم قصه ی پر غصه ایست که در این مقال نمی گنجد واین که لزوم دعوت از مهدی قائدی و … با وجود فاجعه بودن مهدی طارمی و عدم تعویضش ما را یاد قصه ی آشنای کیروش وپسر خوبش آزمون می انداخت نداریم.
تیم پا به سن گذاشته ایران غیر از رامین رضائیان از همان ابتدای بازی ها چندین امتیاز از سایر حریفانش عقب بود .
کادر فنی و کم تجربه و ناکارآمد ایران جدای از این که ترسو بودند نتوانستند جریان بازی را در بازی آخر با مصر به نفع خود تغییر دهند و با تعویض های تکراری و ناکار آمد جان باقی مانده تیم را گرفتند .
علیرضا جهانبخش پا به سن گذاشته وکم فروغ در دقیقه ۸۶ چه گره ای از تیم می تواند باز کند که اقای قلعه نوعی دست به این ترکیب می زند ؟ یا سعید عزت الهی چه حرکت مثبتی در طول بازی ها برای تیم انجام داد؟
فلسفه دعوت از احسان حاج صفی چه بود ؟ امید نور افکن چه شد که اردوی تیم را ترک کرد ؟ هافبک های تیم ملی چرا یک پاس درست وحسابی نتوانستند به فوروارد ها یا نوک حمله برسانند ؟
واقعیت امر این است که ژنرال برخلاف گفته هایش که با خرد جمعی کار می کند صدای هیچ یک از منتقدانش را نمی خواست که بشنود و با تصمیم های اشتباه و خودخواهانه در حالی که به کمی تدبیر می توانستیم به دور بعد صعود کنیم با جام جهانی خداحافظی کردیم .
در پایان سوالم از کادر فنی تیم ملی که ظاهرا الان قیافه حق به جانب و فاتحانه ای هم بعد از حذف به خود خواهند گرفت این است که دلیل دعوت از بازیکنانی که حتی یک دقیقه حضور در ۳ بازی جام جهانی به آنها نرسید چه بود …؟
دلیلش هر چیزی بود به نظر نگارنده این بود که ترس از باخت
ژنرال را محتاط کرد تا آمار خودش را بتواند حفظ کند تا بگویند تیم ایران بدون باخت جام را ترک کرد غافل از این که
« ترسو ها به بهشت نمی روند»
